coldplay, kom an.

i det siste har eg venta desperat på eit nytt coldplay-album. siden eg elska dei mest av alt på jorda. men akkurat no høyre eg på fix you, og då klara eg vel å vente litt til?
no har eg forresten snart lest ut twilight-bøkene. 

i dag har eg utforska jobbmarkedet i london, rydda rommet og desinfisert kjøkkenet. OG satt på klesvask. eg berre seie det. i tillegg oppdaga eg ei heil vinflaske i kjøleskapet som eg ikkje visste at vi hadde på lørdag når eg faktisk trengte den. bittert.

her høyre eg på fix you:

og her er eg litt for nærme kameraet:

det e litt irriterande når ein går og venta på mail frå potensielle arbeidsgivarar, og så får ein kun nyhetsbrev frå trumf. no stoppa musikken min, så eg må sette på ein ny sang. lika dikka Bon Iver?
veit dikka ke som e det mest slitsomme med å bu her heime? at alt blir bemerka. i går, når eg hadde søndags-depresjon, så satt eg og stirra ut i lufta mens vi åt middag. og så tenkte eg: no kjem mamma til å spørre om eg kjeda meg snart. to sekund seinare: "kjeda du deg i dag kristin?" KOFFOR. kan dei ikkje berre la meg være i fred. no kjem snart pappa heim, og så kjem han til å stikke håve forbausa inn døra mi, og sei: "NEIMEN!!! HA DU RYDDA????" berre vent å sjå. men det fins familiar som ikkje gjer sånt. og som ikkje bemerka ting. og som lar deg være i fred. det er godt å vite. og litt trist.

sunday feeling.

eg veitsje ke eg ska skrive her eg. men viss ikkje eg skrive nåke så kjem eg til å implodere. søndag er ein drittdag. eg veit ikkje koffor eg hata søndaga. spesielt ikkje no, siden eg sjelden jobbar på mandaga... men det slår aldri feil. søndag får meg til å bli deppa uansettttttt. i dag har eg sett fem tusen episoda av greys anatomy. det hjalp litt.
whatevs. eg e gal i håve. nåke eg bevise gang på gang. fann denna i stad når eg stumbla (eg pleie å stumble når eg har lyst å berre døøøø, i håp om at det skal dukke opp nåkke som gir meg eit fnugg av livsgnist):

ska sjå om eg finne fleire fine ting på stumble. wait for it.
jo, denna var litt morsom: http://srslycute.com/0510/brain-fart/

og så lika eg sånt her:






blir heilt krøllete i hjertet når eg ser sånne løve-videoa. eg har så lyst på ei løve som kjæledyr at det e rett før eg berre reise til afrika og legge meg på ein savanne til det kjem ei forbi og ete meg opp. fin måte å daue på.
av og til lura på koffor eg ikkje gjer nåkke meiningsfullt med livet mitt. altså, type...flytte til afrika og bli løvedame/reise til hawaii og lære meg å surfe/bli lege/bli rik/gjere alt på nytt/skrive bok. eg berre giddakje akkurat no. men eg skal jo tross alt flytte til london 1. august ;) då ska eg slutte å syte så jævlig.

ting som går an å hate.

hallo.

eg er litt som eit lemen for tida. her kjem nåkken eksempel på det.

her i huset har vi EIN brødkniv. ein. sånn som eg tenke, så e det lurt å alltid bruke brødkniven berre til brød. viss ein gjennomfører denne enkle prosessen, så kan brødkniven nemlig holdast i bruk over lengre tid, utan at den treng å vaskast så veldig. nåkke eg syns er gøy og praktisk. DET VERSTE EG VEIT, er å komme på kjøkkenet om morningen for å lage skive, og så ligge brødkniven i ein kald våt dam nede i vasken, mens den sannsynligvis har masse sursild/rødbet/kjøtt på seg. dette er faktisk ein hendelse, gjentatt mange nok gangar, som får meg til å grine. heilt alvorlig. evt grine mens eg skrike EG ORKA IKKJE BU HER LENGER! (så kjem eg på at kanskje eg ropte så høgt at naboen hørte meg og trur eg er gal). men vi har tross alt 53 andre kniva, som kan brukast til ALT, inkludert sursild, kjøtt og agurk. dei berre ligge der til bruk og glede. men NEIDA, HER I HUSET SKAL VI KUUUUN BRUKE BRØDKNIVEN, OG I ALLEFALL IKKJE VASKE DEN ETTER OSS.

neste punkt. negleklypparen. ein relativt ekkel innretning. som ein gjerne brukar på badet. problemet oppstår, når den til ein kvar tid befinne seg alle andre plassar enn akkurat på badet. gjerne på kjøkkendisken. heilt heilt alvorlig. KEM legge ein NEGLEKLYPPAR PÅ KJØKKENET. eg berre spør. sjuke folk. sjuke sjuke folk gjer sånt.

punkt tre. innholdet i kjøleskapet.
eg e HATA å ikkje ha kontroll på kor gamle ting er. eg har strenge reglar for kor lenge ting varer. her i huset, har vi heilt andre reglar for sånt. vi serverar rømme som er frå i fjor, oliven som smakar HØGG fordi dei har stått i tre veker, og vossafår som ser ut som grått tørka spy. snart skal eg jaggu meg få mitt eige kjøleskap, og eg gleda meg så JEEEEVLIG masse. og så kjefta dei på MEG, og påstår eg har bakteriefobi og sånn. eg berre. viss eg har bakteriefobi, så har dei det motsatte. bakterie-elsk. nåkke eg ser på som meir unormalt enn nevnte fobi.

punkt tusen.
alt skal kommenterast. alle tv-program er vidunderlige og fulle av fantastiske opplysningar, som må gjentakast etter programmet er slutt, berre for å understreke kor fantastisk det var. eg har slutta å sjå på tv, berre fordi eg ikkje ORKA å høyre alle kommentarane som hagla rundt meg.

punkt fem tusen.
pusestemme. når eg kjem heim frå jobb, har eg som regel lavt blodsukker, og er sliten. aka DRITsur. heldigvis syns dei folka her at det er den perfekte anledning til å spørre korleis eg haaaar det, om det var slitsomt på jooooob, om eg vil ha litt maaaaat, og så skal dei fortelle om eit fantastisk tv-program dei har sett mens eg var vekke. no tenkjer du kanskje at eg er ein drittunge, som tross alt berre har omsorgsfulle foreldre. ja, kan godt hende. men det e like irriterande uansett.

punkt 93
eit visst kvinnemenneske her i huset, har ein tendens til å bråke. sånn for seg sjølv, på kjøkkenet feks. klirr, dunk, kræsj, bang. alt det der. og så seier kanskje eg og han andre nåkke til kvarandre. og då registrerar ho på kjøkkenet at nåken faktisk seie nåke, og utbryt momentant "HÆ!?" mens ho stoppar i den bevegelsen ho er i, og blir musestille. så må vi rope, "det var ingenting/vi snakka ikkje til deg!" "Ånei." svarar ho då. og så bråka ho videre. eg meina...kor eg logikken. ho står i eit bråk uten like, og høyre at nåkken med normal innestemme pratar i eit anna rom. KOR naturlig er det å sei hÆ!?!?!?!

i tillegg til dette er det veldig viktig å IKKJE skaffe seg eit håndklestativ, men heller legge alle brukte håndkle overalt på/over/atmed dusjen, sånn at ein må grave seg fram og ommøblere heile badet før ein kan TENKE på å ta seg ein dusj. men eg burde tross alt være takknemlig, dei skaffa ny varmtvannstank berre for meg.

strikkebonanza

jaja, så har eg gjort det igjen da! eg har strikka ein genser. sjå:

okai. detta heite Ragland felling. muligens Raglan. jaja. pytt pytt. det ser kult ut er poenget.

og så ser den sånn ut da. kool.

og litt sånn. eg kan ikkje posere. fokuser på gensaren og den uovervinnelige sjarmen min.

i denna vinkelen, ser den sånn ut.

og så sånn, dersom eg liksom lena meg mot kameraet. artig effekt.

viss eg har sløyfe i håret, ser den sånn ut!

okei. nok no?
hadet :D
viss dikka e skikkelig strikke-freaks, sånn som meg, så kan dikka finne oppskriften på denna i Sandnes Garn sitt hefte: Fritidsgarn, Tema 17.
og så heite den Pippi-genser, fordi ho visstnok hadde ein sånn. berre sjå her!

ekstremt kult.

too much SOUND

hello.

akkurat no e eg så sliten og trøtt, at kvar lyd rundt meg e heilt tortur. mamma skulle ete knekkebrød istad. like før eg tok kollektivt sjølvmord. og så åt pappa chips. då fekk eg panikk. det veeeeerste eg veeeeit er å høyre på at andre ete. eg kødda ikkje. det e heilt JÆVLIG. eg blir så irritert inni meg at det e like før eg ropa "HOLD KJEEEEEFT!!!! :O" panikkatakk. herregud eg har lyst å sove. skulle sjå påskekrim men den bråka så jævlig. så no ligge eg under dyna mi og gøyme meg frå lyd. ein blir sånn etter åtte tima på jobb, 5999 kundar, og hundre milliona tusen trilliona lyda på ein gang. nåkke som forresten fekk meg til å bestemme meg for å aldri få ungar i dag. dei bråka alt for masse. hjelp. og dessuten har eg bestemt at ekteskap berre e nåke fjas og tull. så eg flytta til bali eg. og så blir eg bestevenn med ein delfin eller nåke sånt. punktum.

helloooo spring!

Timbuktu – Kapitulera (feat. Susanne Sundfør)

eg likar den sangen veldig godt.

okai. det er vår. eg trudde virkelig aldri den skulle dukke opp i år. men som vanlig så berre pluttttselig va den der uten at eg skjønte kor den kom frå. eg går med den tynne svarte jakken min, og converse-sko, og har aldri vore meir tilfreds :D

eg tar livet som det fell seg, og har lært meg å kjede meg uten å kjede meg.

eg ville egentlig berre at dikka skulle sjekke ut den sangen eg. for den e så bra. og p.s! eg har omsider tatt fatt på twilight-bøkene, og angrar stort på at eg aldri las dei før eg såg filmane. dei e berre så magiske. og eg har aldri komme over nåken som kan beskrive kjærlighetssorg SÅ konkret, og så riktig som ho dama der. altså stephenie meyer. (forresten ekstremt dustete og skrive stephEnie med E og ikkje A! herrefred). trur eg hylgrein meg gjennom heile bok nr 2. men ettersom eg mentalt fungerar på stadiet til ein 14-åring, så er det jo greit å ha nåkke underholdning som matchar. godt i gang med tredje boka, og gleda meg til fjerde, for den har eg ikkje sett på film!! shiiiiit. dikka måkje sei ke som skjer. då dør eg.
ellers gidda eg ikkje fortelle ke som skjer, for det er irrelevant, ettersom eg har det bra.

HADET!

hakje ord

den her videoen er det mulig at eg har slengt ut før. men den fortjena ein reprise.
eg lika alt ved detta klippet.

filmen er fantastisk.
stemningen er fantastisk.
lyset er fantastisk.
bob dylan er fantastisk.
heath ledger er fantastisk.
roadtripen er fantastisk.
kjærleiken er fantastisk.

takk for meg, no kjenne eg at ordet fantastisk er oppbrukt ;)